New York’un belediye başkanlığı seçimlerinde, Demokrat Parti’nin ön seçimlerini kazanan Zohran Mamdani, ABD siyasi düzeninin iki büyük burjuva partisini rahatsız eden bir figür olarak öne çıkıyor. “Demokrat Sosyalist” etiketi taşıyan, Filistin direnişine desteğiyle bilinen ve Müslüman kimliğiyle dikkat çeken Mamdani, sistemin iki kanadını da tedirgin ediyor.
Ancak unutulmamalıdır ki Mamdani, gerçek bir devrimci ya da komünist değil. Onun vaatleri, kapitalist sistem içinde “sosyal belediyecilik” adı altında reformist adımlardan ibaret. Yine de, ABD emperyalizminin çarkları arasında sıkışmış bu isim, egemen sınıfın korkularını açığa çıkarıyor.
Burjuva Partilerinin Paniklemesinin Nedeni: Halkın Öfkesi mi, Yoksa Kontrol Kaybı mı?
Mamdani’nin ön seçim zaferi, Demokrat Parti’nin “ılımlı” kanadını çılgına çevirdi. Parti içindeki sermaye yanlıları, onun “aşırı” olduğunu iddia ederek karşı kampanya başlattı. Öte yandan, Cumhuriyetçiler ise açıkça ırkçı ve göçmen karşıtı söylemlerle saldırıya geçti. Trump’ın “komünist deli” ifadesinden, Cumhuriyetçi milletvekillerinin “sınır dışı edilsin” çağrılarına kadar, burjuva siyasetinin gerçek yüzü bir kez daha teşhir oldu.
Ancak bu panik, Mamdani’nin devrimci bir tehdit oluşturduğu için değil, ABD işçi sınıfı ve ezilenlerinin artan hoşnutsuzluğunun bir yansıması olduğu için yaşanıyor. New York gibi finans kapitalin kalbinde, Filistin direnişini savunan, göçmen kökenli bir ismin yükselişi, ABD’deki siyasi krizin derinleştiğini gösteriyor.
Mamdani Gerçekten Sosyalist mi?
Hayır. Mamdani’nin programı, ücretsiz toplu taşıma, konut fiyatlarının dondurulması, zenginlerden daha fazla vergi alınması gibi sosyal demokrat taleplerle sınırlı. Kapitalizmi yıkmayı hedefleyen bir perspektifi yok. Üyesi olduğu Demokratik Sosyalistler (DSA), Demokrat Parti içinde reformist bir fraksiyondan ibaret. Tıpkı Alexandria Ocasio-Cortez örneğinde olduğu gibi, bu isimler zamanla sistem tarafından asimile ediliyor.
Sonuç: Devrimci Siyasetin Yolu Burjuva Seçimlerinden Geçmez
Mamdani’nin yükselişi, ABD’deki siyasi sistemin çürümüşlüğünü ve krizini gösteriyor. Ancak gerçek kurtuluş, burjuva seçimlerinde “daha ilerici” adaylar çıkarmak değil, işçi sınıfının devrimci örgütlülüğünü inşa etmekten geçer.
New York’un sömürücü finans oligarşisi, ister Demokrat ister Cumhuriyetçi olsun, emekçilere karşı aynı düzeni savunuyor. Mamdani gibi isimler, sistemin kriz anlarında halkın öfkesini yatıştırmak için kullanılan bir “ventil kapak” işlevi görüyor.
Gerçek mücadele, sokaklarda, fabrikalarda, işçi sınıfının örgütlü gücüyle yürütülür. Seçimler değil, devrimci hareket, kapitalizmi yıkacak olan yoldur!
