Türkiye ve Kuzey Kürdistan 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü’nü meydanlarda kutlamaya hazırlanırken, Ankara’dan sabah saatlerinde üzücü bir haber geldi. Çankaya’da kanalizasyon çalışması yapan iki ASKİ işçisi, “geliyorum” diyen bir iş cinayetine kurban gitti.
Bademlidere Mahallesi’nde altyapı çalışması yürüten Kadir Ortataş ve Bayram Demirhan, yokuş yukarı çıkarken kontrolünü kaybedip geriye kayan bir su kamyonetinin altında kalarak can verdi.
Görgü tanığı mesai arkadaşlarının ifadeleri ise ihmaller zincirini açıkça ortaya koyuyor:
“Arkadaşlarımız kamyoneti durdurdu, altına taş koydu. ‘Sakın çıkmayın, aşağıda çalışma var’ dediler. Ama onlar dinlemedi, taşları çekip ilerlemeye çalıştılar. Araç geri vitese takmış gibi hızla üzerimize uçtu.”
İŞ CİNAYETLERİ DURMUYOR
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin verilerine göre, 2026 yılı işçiler için adeta bir “kıyım” yılına dönüştü. Mayıs ayının henüz ilk gününde yaşanan bu acı olay, yılın başından bu yana süregelen karanlık tabloyu perçinledi:
• İlk Üç Ayın Bilançosu: 2026’nın sadece ilk 90 gününde en az 432 işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi. (Ocak: 155, Şubat: 129, Mart: 148).
• En Tehlikeli Sektörler: Ölümlerin en yoğun yaşandığı iş kolları yine değişmedi: İnşaat, taşımacılık ve tarım.
• Sendikasızlık Öldürüyor: Hayatını kaybeden işçilerin %95’inden fazlasının herhangi bir sendikaya üye olmadığı, yani güvencesiz ve denetimsiz ortamlarda çalıştırıldığı belirlendi.
• Çocuk İşçiliği: 2026 yılının ilk aylarında da çocuk işçi ölümleri devam etti; özellikle tarım ve sanayi kollarında okulda olması gereken çocuklar, ekmek kavgası verirken can verdi.
ASKİ işçilerinin yaşamını yitirdiği iş cinayeti sonrası başlatılan soruşturmada, su firmasına ait aracın teknik durumu ve uyarıları dikkate almayan sürücünün sorumluluğu mercek altında. Ancak asıl soru baki: 1 Mayıs’ta bile işçinin can güvenliğini sağlayamayan bu sistemde, “iş kazası” mı demeliyiz yoksa “iş cinayeti” mi?
Kadir Ortataş ve Bayram Demirhan’ın ailelerine sabır, tüm emekçilere güvenli yarınlar dileriz.
