Buenaventura Durruti’nin ölümünün 90. yılında
14 Temmuz 1896’da İspanya’nın León kentinde, demiryolu işçisi bir ailenin çocuğu olarak doğan José Buenaventura Durruti Dumange, 20. yüzyılın en önemli anarşist-sendikalist önderlerinden biri oldu. Genç yaşta mekanikçi olarak çalışmaya başladı. 1917 genel grevinde aktif rol aldığı için işinden atıldı, sendikadan ihraç edildi ve kısa süre içinde CNT (Ulusal Çalışma Konfederasyonu) saflarına katıldı.
1920’li yıllarda Barselona’da “Los Solidarios” grubunun kurucuları arasında yer aldı. Faşizmin ve diktatörlüğün yükselişine karşı silahlı eylemler, grevler ve doğrudan mücadele yöntemleriyle öne çıktı. Primo de Rivera diktatörlüğü döneminde sürgün hayatı yaşadı; Fransa, Latin Amerika ve Avrupa’nın çeşitli ülkelerinde anarşist örgütlenmeye katkıda bulundu. Defalarca tutuklandı, sınır dışı edildi, ancak mücadeleden bir an bile vazgeçmedi.
1936 Temmuz’unda Franco’nun askerî darbesine karşı Barselona’da halk direnişinin örgütlenmesinde kilit rol oynadı. Faşist birliklerin yenilgiye uğratılmasından sonra kendi adıyla anılan “Durruti Kolonu” nu kurdu. Aragon cephesinde savaşırken, aynı zamanda özgürlükçü komünizmin pratikte uygulanmasına öncülük etti. Kasım 1936’da Madrid’in savunmasına katılmak üzere kolonuyla başkente hareket etti.
19 Kasım 1936’da Ciudad Universitaria muharebesinde göğsünden kurşun yarası aldı. Ertesi gün, 20 Kasım 1936 sabahı Madrid’deki Hotel Ritz’te (o dönem milis hastanesi) 40 yaşında hayatını kaybetti. Ölümünün ardından naaşı Barselona’ya getirildi. 22-23 Kasım’da düzenlenen cenaze törenine yüz binlerce, bazı kaynaklara göre bir milyona yakın işçi ve emekçi katıldı. Barselona sokaklarını dolduran bu görkemli veda, Durruti’nin halkın yüreğindeki yerini bir kez daha gösterdi.
Durruti, yaşamı boyunca “Faşizmle tartışılmaz, faşizmle savaşılır!” sözünü yalnızca dilde değil, eylemde de savundu. Onun mirası, bugün hâlâ faşizme, kapitalizme ve her türlü baskıya karşı mücadele edenlerin yolunu aydınlatmaya devam ediyor.
