12 Eylül askeri faşist darbesinin en karanlık günlerinde, işçi sınıfının ve ezilen halkların kurtuluş mücadelesine baş koymuş öncülerden biri olan, MKP’nin önceli TKP(ML)’nin İkinci Genel Sekreteri Süleyman Cihan, 29 Temmuz 1981’de Edirne’den İstanbul’a gelirken sivil polisler tarafından gözaltına alındı. İbrahim Kaypakkaya’nın devrimci bayrağını ve geleneklerini devralarak partinin önderliğini yapan Cihan, faşizmin zindanlarında ve Siyasi Şube’nin cellathanelerinde insanlık dışı işkencelere maruz kaldı. O günlerde sergilenen insanlık dışı ihanetler ve zihniyet ne kadar karanlıksa, onun zindan zifirisinde yarattığı direniş ve irade o kadar aydınlık ve onurlu bir duruşun simgesi oldu.
Devletin ve emniyet güçlerinin “kimsiz”, “meçhul” veya “intihar etti” yalanlarıyla üzerini örtmeye çalıştığı bu katliam, ailenin, yoldaşlarının ve kararlı insan hakları savunucularının aylarca süren ısrarlı mücadelesiyle gün yüzüne çıkarıldı. İstanbul Emniyeti’nde aylarca süren ağır işkence seanslarında dahi yoldaşlarının ve örgütünün sırlarını vermeyen, devrimci ahlaktan ve inançtan bir adım dahi geri atmayan Süleyman Cihan, faşizmin karşısında boyun eğmeyen komünist iradenin somut halidir. Onun şahsında katledilmek istenen, halkın devrim ve özgürlük tutkusu idi; ancak cellatlar bu direnişi asla teslim alamadı.
Bugün, Süleyman Cihan’ın işkencede katledilişinin yıl dönümünde, onu yalnızca anmakla kalmıyor; onun devrimci inancını, militan duruşunu ve emperyalizme ile faşizme karşı uzlaşmaz tavrını bugünün mücadele alanlarında yaşatmaya devam ediyoruz. Dün zindanlarda ve işkence tezgâhlarında yoldaşlarını satmayanların ve boyun eğmeyenlerin mirası, bugün sömürü düzenine karşı kurduğumuz barikatlarda yolumuzu aydınlatmaktadır. Komünist önder Süleyman Cihan ölümsüzdür; onun ve tüm devrim şehitlerinin anısı, özgürlük ve sosyalizm mücadelesinde mutlaka zaferle taçlandırılacaktır!
