Kasım 1986’da Dersim’in Ovacık ilçesine bağlı Hürmek mezrasında, faşist Türk ordusunun kuşatması ve helikopter destekli saldırısı karşısında verilen direniş, devrimci tarihimizin unutulmaz sayfalarından biridir. Çatışmada ölümsüzleşen sekiz yoldaşımızın bıraktığı miras, geçmişe ait bir anı ya da yalnızca anma günlerinde hatırlanan tarihsel bir kesit değildir. Bu miras; faşizme, emperyalizme ve sömürü düzenine karşı yürütülen komünizm mücadelemizin ideolojik, politik ve örgütsel hafızasında yaşamaya devam eden devrimci bir iradedir.
Hürmek’te ölümsüzleşen yoldaşlarımız, sosyalizm ve yüce komünizm ideali uğruna, koşulların en ağırlaştığı, düşman kuşatmasının daraldığı ve ölümün yanı başlarında dolaştığı bir anda teslimiyeti reddederek direnişi seçtiler. Onların savaştığı tarihsel koşullar değişti; mücadele zeminleri, siyasal dengeler ve düşmanın saldırı biçimleri dönüştü. Ancak değişmeyen bir gerçek var: Sınıflı toplumun egemenlik ilişkileri, sömürü ve baskı mekanizmaları varlığını korudukça devrim ve komünizm mücadelesi de zorunluluğunu koruyacaktır. Bizim açımızdan sosyalizme ve komünizme uzanan iktidar mücadelesi, düzenin sınırları içinde reformist beklentilerle, parlamentarist oyalanmalarla ya da egemenlerin izin verdiği siyasal alanlara sığınarak yürütülemez. İktidar sorunu, devrimci kopuşu, örgütlü mücadeleyi ve halkların kurtuluş perspektifini esas alan bir mücadele çizgisiyle ele alınmalıdır. Hürmek direnişinin tarihsel anlamı da tam burada durmaktadır: Kuşatma altında teslimiyeti reddeden, devrimci iddiasından vazgeçmeyen ve komünizm davasına bağlılığını sonuna kadar koruyan bir irade!
Hürmek’te ölümsüzleşenlerin mirası, yalnızca düşman saldırısı karşısında gösterilen direniş kararlılığıyla sınırlı değildir. Bu miras, aynı zamanda devrimci mücadelede ideolojik netliğin, örgütsel bağlılığın ve feda ruhunun anlamını ortaya koymaktadır. Onlar şahsında, parti saflarında mücadele ederken ölümsüzleşen bütün yoldaşlarımızın anısı önünde saygı ve bağlılıkla eğiliyoruz. Bu bağlılık, geçmişin kahramanlıklarını tekrarlayan bir anma söylemine sığdırılamaz. Asıl bağlılık, onların uğruna savaştığı idealleri bugünün koşullarında yeniden üretmek, devrimci mücadeleyi büyütmek ve tarihsel sorumluluğu kuşanmaktır. **Devrimci Halk Savaşı’nı yeni koşullarda sürdürmek, onun basitten karmaşığa uzanan tüm görevlerini sabır ve inatla üstlenmek**, bu tarihsel sorumluluğun temel gereklerinden biridir. Mücadele, yalnızca en çetin anlarda gösterilen kararlılıkla değil, her dönemin somut ihtiyaçlarını kavrayarak süreklilik kazanan devrimci iradeyle ilerler.
Bugün devrimci hareketin karşı karşıya bulunduğu en önemli sorunlardan biri, devrimci iddianın aşındırılması, iktidar perspektifinin belirsizleştirilmesi ve mücadelenin düzen sınırlarına çekilmesidir. Oportünizm, revizyonizm ve tasfiyecilik; kimi zaman açık bir ideolojik kopuşla, kimi zaman devrimci kavramların içini boşaltarak, kimi zaman da geçmişin mücadele mirasını sahipleniyor görünürken onun siyasal özünden uzaklaşarak kendisini üretmektedir. Kendi varlığını sürdürmeyi devrimci mücadelenin önüne koyan, kendisini tekrarlamaktan öteye geçemeyen, yüzünü ve aklını devrimci mücadelenin ihtiyaçlarına çevirmeyen her anlayış, sonuçta mücadeleyi daraltan ve devrimci iradeyi felce uğratan bir çizgiye hizmet eder.
Hürmek duruşu, işte bu tasfiyeci yönelimlere karşı ideolojik ve politik bir yerde durmayı gerektirir. Çünkü devrimci tarih, yalnızca geçmişte yaşanmış direnişlerin toplamı değil; bugünün mücadele çizgisini sınayan, yanlışlardan arınmayı ve devrimci iddiayı yeniden kuşanmayı zorunlu kılan canlı bir birikimdir. Hürmek’te ölümsüzleşenlerin feda ruhunu sahiplenmek, onların tarihsel mirasını dar bir kahramanlık anlatısına hapsetmek değil; MLM bilincin, devrimci kararlılığın ve komünizm hedefinin gerektirdiği ideolojik mücadeleyi sürdürmektir. Tasfiyeciliğin karanlığını dağıtacak olan da geçmişin mirasına sığınmak değil, o mirasın devrimci özünü bugünün koşullarında yeniden ayağa kaldırmaktır.
Hürmek’te yanan ateş, aradan geçen onca yıla rağmen sönmedi. Dağların karında, vadilerin sessizliğinde ve devrimci mücadelenin hafızasında yankılanan direniş, bugün de komünizm kavgasını omuzlayanların bilincinde yaşamaktadır. Dönemler değişir, koşullar ağırlaşır, yenilgiler ve geri çekilmeler yaşanır; ancak sömürüye, zulme ve sınıfsal egemenliğe karşı insanlığın kurtuluşu için yürütülen mücadele tarihsel meşruiyetini yitirmez. Hürmek’te ölümsüzleşen yoldaşlarımızın mirası, teslimiyetin değil direnişin, tasfiyeciliğin değil devrimci sürekliliğin, düzenle uzlaşmanın değil köklü toplumsal dönüşümün mirasıdır.
Onların anısına bağlılığımızı sözle değil, devrimci mücadeleyi büyütme kararlılığımızla göstereceğiz. Hürmek’te ölümsüzleşenlerin idealleri, komünizm yürüyüşümüzde yaşamaya devam edecek!
Anıları hep yaşayacak, mücadelemizde yaşatılacak!
