31 Ekim 2026, Paris – Fransa’da pahalılığa, eğitim koşullarına ve yaşam pahalılığına karşı üçüncü büyük seferberlik gününde, Paris’in merkezi ağır bir polis ablukası altına alındı. Révolution Permanente’nin yerinden bildirdiği görüntülerde, Châtelet ve Bastille çevresinde onlarca polis kamyonu ve CRS aracı sokakları kapattı, yolları bloke etti.
Gecenin karanlığında Place de la Bastille’de (Bastille Meydanı’ndaki sütun aydınlatılmış halde) mavi-kırmızı ışıklar yanan polis araçları, zırhlılar ve CRS minibüsleri (bazılarında “VAAT”, “1B”, “CRS” ibareleri görünen) yolları tutmuş durumda. Polisler sokaklarda devriye geziyor, bazı noktalarda şeritler çekilmiş, araçlar park halinde bekliyor. Görüntüler, “barikatlı bir Paris merkezinde polisin potansiyel göstericileri sindirmek için sokaklara yayıldığını” gösteriyor.
Bu sahne, hükümetin ve Paris Emniyet Müdürlüğü’nün “olağanüstü” güvenlik düzenlemesinin parçası. İçişleri Bakanı Laurent Nuñez, 70 bin polis ve jandarmanın seferber edildiğini açıklamıştı. Gösterilerin merkezi güzergâhları (özellikle Bastille-Nation) yasaklandı; Danıştay (Conseil d’État) da bu yasağı onayladı. Resmi yürüyüş, şehrin dış çeperindeki Porte de Bagnolet’ten Porte de Charenton’a, Maréchaux bulvarları üzerinden yönlendirildi. Merkezdeki Châtelet-Les Halles ve République bölgelerinde sokağa çıkma yasağı (gece 23.00-06.00) ilan edildi, metro istasyonları kapatıldı, Halloween gecesiyle birleştirilen “yüksek risk” gerekçesiyle yoğun önleyici kontroller uygulandı.
Sol ve devrimci çevreler bu ablukayı, meşru protesto hakkının baskı altına alınması ve halkı sindirme operasyonu olarak değerlendiriyor. Merkezin “temizlenmesi”, göstericilerin ana arterlere ve sembolik mekânlara ulaşmasını engellemeye, olası “taşkınlıkları” önleme bahanesiyle baskıyı artırmaya yönelik. Daha önceki eylemlerde (özellikle 17 Ekim) yaşanan çatışmalar ve tutuklamalar da bu sertleşmenin zeminini oluşturdu.
Paris’in tarihi merkezinde, halkın toplanma potansiyeli olan noktaların araçlarla ve personelle kapatılması, devletin seferberlik günlerinde “özgürlük” söylemiyle pratikte uyguladığı baskının somut ifadesi.
Devrimci Demokrasi olarak bu görüntüleri, Fransa’daki sınıf mücadelesinin ve gençlik-öğrenci seferberliğinin karşılaştığı devlet şiddetinin bir belgesi olarak kamuoyuna sunuyoruz. Baskı arttıkça direniş de büyüyor.