İzmir’in Aliağa ilçesinde bulunan Smart Güneş Teknolojileri fabrikasında çalışan işçilerin sendikal hakları ve iş güvencesi için başlattığı direniş, 2 Kasım 2026 itibarıyla 27’nci gününe girdi.
7 Ekim’de başlayan direnişin merkezinde, Türk-İş’e bağlı TES-İŞ’ten ayrılarak DİSK’e bağlı Enerji-Sen’de örgütlenen işçilerin sendikal tercihleri bulunuyor.
İşçiler, fabrika yönetiminin sendikal örgütlenmeye karşı tutum aldığını, bazı çalışanların Kod 46 gerekçesiyle işten çıkarıldığını ve toplu iş sözleşmesinden doğan haklarının engellendiğini ileri sürüyor.
1 Kasım’da fabrika önünde yapılan açıklamada işçiler, 2 Kasım günü DİSK/Enerji-Sen aracılığıyla yetki başvurusu yapacaklarını duyurdu. İşçiler, güvenceli çalışma, sendikal örgütlenme ve toplu sözleşme haklarının tanınmasını talep ediyor.
Direniş boyunca vardiya giriş ve çıkışlarında bir araya gelen işçiler, fabrika önündeki bekleyişlerini sürdürüyor. İşçilerin açıklamalarında, mücadelelerinin yalnızca ücret artışıyla sınırlı olmadığı; sendikal iradeye saygı gösterilmesi ve iş güvencesinin sağlanmasının temel talepler arasında bulunduğu vurgulanıyor.
Sendikal iradeye saldırı, işçi sınıfının örgütlü gücünü hedef alıyor
Smart Solar işçilerinin direnişi, sermayenin işçi sınıfının örgütlenme hakkına yönelik tahammülsüzlüğünün güncel örneklerinden biridir.
İşçiler yalnızca daha iyi ücret ve çalışma koşulları istemiyor. Kendi örgütlenmelerini, sendikalarını ve toplu mücadele iradelerini belirleme hakkını savunuyorlar. Patronların işten çıkarma tehdidi ve sendikal tercihe müdahale girişimleri, işçi sınıfını örgütsüz ve savunmasız bırakma politikasının parçalarıdır.
Burada dikkat çekici olan, yenilenebilir enerji sektöründe faaliyet gösteren bir şirketin işçilerinin de klasik sermaye-emek çelişkisinin dışında olmamasıdır. Yeşil enerji, çevreci üretim ve teknolojik gelişme söylemleri, üretim ilişkilerindeki sömürüyü ortadan kaldırmıyor. Üretimin gerçek gücü olan işçiler, kendi haklarını savunmak için fabrika kapısında direnişe zorlanıyor.
İşçilerin eski sendikadan ayrılarak yeni bir sendikal örgütlenme tercihinde bulunması, sendikal iradenin işçilere ait olduğunu gösteriyor. Sendikalar patronlarla uzlaşmanın ve işçilerin mücadele iradesini denetim altına almanın araçlarına dönüştürüldüğünde, işçi sınıfının örgütlü gücü zayıflatılır.
Smart Solar direnişi, taban örgütlenmesinin, işçilerin doğrudan söz ve karar sahibi olmasının ve bağımsız sınıf sendikacılığının önemini ortaya koyuyor.
İşçilerin sendikal iradesi tanınmalı, işten çıkarmalar son bulmalı ve toplu sözleşme hakkının önündeki engeller kaldırılmalıdır. Bu mücadele yalnızca Smart Solar işçilerinin değil, bütün işçi sınıfının ortak meselesidir.