Trump yönetiminin NATO müttefiklerine yönelik baskısı Avrupa’nın savunma politikalarını yeniden şekillendiriyor. Reuters’ın 17 Eylül tarihli incelemesine göre ABD’nin Avrupa’dan büyük çaplı asker çekmesi henüz gerçekleşmedi ancak Pentagon’da yaklaşık 25 bin askerin çekilmesini içeren seçenekler değerlendiriliyor. Avrupa ülkeleri ise ABD’ye askeri bağımlılığı azaltmak amacıyla savunma harcamalarını artırıyor ve silah tedarikinde Washington dışındaki kaynaklara yöneliyor.
Trump’ın “Önce Amerika” çizgisi NATO içindeki eski dengeleri zorlarken, Avrupa emperyalizmi de kendi askeri kapasitesini güçlendirmeye yöneliyor. Böylece NATO’daki çatlak, emperyalist güçler arasındaki çıkar çatışmasının yeni bir alanına dönüşüyor.
NATO’nun yaşadığı sorun, barışçı bir Avrupa’nın doğuşu değil; emperyalist güçlerin savaş ve paylaşım hazırlıklarını kendi olanaklarıyla güçlendirme arayışıdır.
Washington Avrupa’ya “daha fazla para, daha fazla silah” dayatırken, Avrupa devletleri de bu baskıya karşı bağımsız bir savaş kapasitesi oluşturmaya çalışıyor. Sonuç değişmiyor: silahlanmanın faturası işçi ve emekçilere kesiliyor.
ABD ile Avrupa arasındaki çıkar çatışması, NATO’nun emperyalist niteliğini ortadan kaldırmıyor. Tersine, dünya pazarları, enerji kaynakları ve jeopolitik nüfuz uğruna rekabetin derinleştiğini gösteriyor.
Emperyalistlerin kendi aralarındaki çatışmalardan birinin safına geçmek değil, bütün emperyalist savaş ve saldırganlık politikalarına karşı işçi sınıfının bağımsız mücadelesini büyütmek gerekir.
