İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG), bugün (6 Mayıs 2026) yayımladığı Nisan Ayı Raporu ile Türkiye’de çalışma yaşamının kanayan yarasını bir kez daha rakamlarla ortaya koydu. Nisan ayında en az 189 işçinin yaşamını yitirmesiyle birlikte, 2026 yılının ilk dört ayındaki toplam kayıp 622’ye ulaştı.
Ancak bu rakamlar sadece birer istatistik değil; Türkiye’deki ekonomik krizin, güvencesizliğin ve denetimsizliğin birer yansıması. İşte İSİG’in açıklamaları ışığında, işçilerin sorunlarını ele alan geniş perspektifli haber dosyamız:
1. Mevsimsel Hareketlilik ve Ölüm Artışı
Nisan ayı raporunda en dikkat çekici detay, Mart ayında 148 olan ölüm sayısının Nisan’da 189’a fırlamış olmasıdır. İSİG bu artışı, havaların ısınmasıyla birlikte inşaat ve tarım sektörlerindeki hareketliliğe bağlıyor.
• İnşaat Sektörü: 48 ölümle listenin başında. Özellikle yüksekten düşmeler, güvenlik ekipmanlarının eksikliği veya maliyet gerekçesiyle ihmal edilmesi bu ölümlerin temel nedeni.
• Tarım/Orman: 41 ölüm. Mevsimlik tarım işçilerinin güvencesiz ulaşım koşulları (traktör kasaları, eski servisler) trafik kazalarına davetiye çıkarıyor.
2. Görünmez Kurbanlar: Kadınlar, Çocuklar ve Mülteciler
Raporun en trajik kısmı, çalışma hayatının en savunmasız gruplarına odaklanıyor:
• Çocuk İşçilik: Yaşamını yitiren 5 çocuğun 3’ü, 14 yaşın altında ve yasal olarak çalışması tamamen yasak olan gruptaydı.
• Mülteci Emeği: 3 mülteci işçinin ölümü, kayıt dışı ve hiçbir iş güvenliği önlemi alınmadan, en ağır işlerde çalıştırılan “ucuz işgücü” gerçeğini belgeliyor.
• Kadın İşçiler: Ölen 14 kadın işçinin çoğu tarım ve hizmet sektöründe, düşük ücretlerle ve sosyal güvenceden yoksun çalışırken hayatını kaybetti.
3. Ekonomik Zorunluluk: Emeklilikte Ölüm
Rapora göre, 65 yaş ve üzerinde en az 18 işçi çalışırken can verdi. Bu veri, Türkiye’deki ekonomik krizin yaşlı nüfusu dinlenmek yerine en riskli iş kollarında çalışmaya zorladığını, emekli maaşlarının yetersizliğinin yaşam hakkını tehdit ettiğini gösteriyor.
4. Sendikasızlık: İşçinin Zırhı Delik
İSİG verileri, sendikal örgütlülüğün iş güvenliği için ne kadar kritik olduğunu kanıtlıyor:
• Hayatını kaybedenlerin %93’ü (176 işçi) sendikasız.
• Sendikanın olmadığı yerde denetim işçinin elinden alınıyor, işverenlerin kâr hırsı karşısında işçiler savunmasız bırakılıyor.
5. Yeni Ölüm Nedeni: “Yoksulluk Hastalıkları”
Ölüm nedenleri arasında trafik kazaları ve ezilmelerden sonra üçüncü sırada kalp krizi ve beyin kanamaları geliyor. İSİG, bu ölümleri “aşırı, yoğun ve uzun çalışma saatleri ile yoksul yaşam koşullarının” bir sonucu olarak tanımlıyor. İşçiler sadece fiziksel travmalarla değil, stres ve tükenmişlik nedeniyle de iş yerlerinde can veriyor.
Çözüm Nerede?
İSİG Meclisi’nin raporu, iş cinayetlerini münferit olaylar değil, denetimsizlik ve cezasızlık politikasının bir ürünü olarak görüyor. Sorunun çözümü için;
1. Etkin Denetim: Kağıt üzerindeki kontroller yerine, sahada sıkı denetimlerin yapılması,
2. Caydırıcı Cezalar: İş cinayeti faillerinin “taksirle öldürme” değil, olası kastla yargılanması,
3. Örgütlenme Hakkı: İşçilerin sendikal haklarının önündeki engellerin kaldırılması, gerekliliği aciliyetini koruyor. Türkiye’de her gün ortalama 5 işçi evine dönemiyor; bu tablo, bir çalışma rejiminden ziyade bir “yaşam hakkı ihlali”ne dönüşmüş durumda.
