19-22 Aralık tarihleri arasında, Türkiye ve Kuzey Kürdistan devrimci hareketinin hapishaneler cephesinde, o güne kadar benzeri görülmemiş, önceki eylemlerin bir provası olduğunu teyit eden alçakça ve kalleşçe bir katliam gerçekleştirildi.
Katliam, aylar öncesinden hazırlanan bir plan dahilinde, eş zamanlı olarak 28 hapishaneye yönelik düzenlendi. Faşist Devlet’in “sosyal demokrat” hükümet eliyle icra edilen bu katliam, emperyalizme bağlı uşak-işbirlikçi bir devletin emri ve talimatının yerine getirilmesiydi. Amaç, emperyalizmin Türkiye ve Kuzey Kürdistan pazarına hâkim olan tekelci güçlerin önündeki direnç engellerinin, en çelikten iradeyle temsil edildiği hapishaneler şahsında aşılması ve toplumsal muhalefetin kontrol altına alınmasıydı.
2000 yılında gerçekleştirilen bu katliamın hemen ardından, AKP hükümetinin “iş başına” getirilmesi ve son çeyrek asra yaklaşan bir devlet kontrolünün güvence altına alındığı yıllarda gerçekleştirilen ekonomik, politik, askerî ve kültürel saldırılar düşünüldüğünde, katliamın ardındaki ekonomi-politik nedenler çok net anlaşılacaktır.
Devrimci tutsaklar, bu tarihsel perspektifle ve sınıf mücadelesinin yasaları üzerinden saldırıyı önceden görerek Ölüm Orucu ve Süresiz Açlık Grevi taktiklerini hazırladılar. Hapishaneleri, faşizmin stratejik saldırısına karşı, halkın mücadelesinin somutlaştığı birer direniş siperi olarak ele aldılar ve buna göre konumlandılar.
Bu temelde, teslim olmayan bir feda kuşağı olmanın, kendini adayacağı bu tarihsel görevi, devrimci-komünist olmanın onuru ve şanı olarak tereddüt etmeden sahiplendiler.
Tarihe Kahramanlık Haftası olarak geçen 19-22 Aralık günlerini, hücre hücre, hapishane hapishane adeta kanlarıyla yazdılar. Öncesinde yaşanan Amed, Metris, Mamak, Burdur, Bergama, Ulucanlar cezaevleri direnişlerinden miras kalan o görkemli sözün, can bedeli nöbetini tutma sırasının kendilerinde olduğunun bilinciyle bir kez daha; KANLA YAZILAN TARİH SİLİNMEZ! dediler.
Devrim ve Karşı Devrim güçleri, eşit olmayan koşullarda, iki sınıfın iradesi olarak üç gün boyunca çarpıştılar. İrade ve bilincini tepeden tırnağa direniş abidesine dönüştüren devrimci-komünist tutsaklar, 28 yoldaşını bu görkemli direnişte feda ettiler.
Bursa Özel Tip Hapishanesi’nde Ölüm Orucu Direnişi’nin birinci ekibinde yer alarak tarihsel görevini üstlenen MKP dava tutsağı Ali İhsan Özkan yoldaş, katliamın birinci günü faşizmin zebanilerine karşı, DEVRİMCİ TUTSAKLAR TESLİM ALINAMAZ! ve CANIMIZ HALK SAVAŞINA FEDA OLSUN! şiarı eşliğinde, ateşi bedeninde harlayan bir öfkeyle genç komünist ömrünü halka, partiye ve yoldaşlarına feda etti.
Bugün de hapishanelerde devrimci-komünist tutsaklar, başta kuyu tipleri olmak üzere, faşizmin tecrit, izolasyon ve rehabilitasyon politikalarına karşı direniyor. Kahramanlık Haftası’nı sahiplenen bilincin güncel görev bilinciyle, dışarıda onların sesi olmak, direnişlerine omuz vermek ertelenemez bir görevdir.
Bu bilinçle, yeni bir yıl dönümünde, 19 Aralık katliamına karşı Kahramanlık Haftası’nı yaratan direniş günlerinde ölümsüzleşen tüm tutsak yoldaş ve siper yoldaşlarının görkemli anıları önünde saygıyla eğiliyor, bağlılık ve mücadele sözü veriyoruz.
-19 Aralık Katliamı’nı Unutma, Unutturma!
-Şan Olsun 19-22 Aralık Kahramanlık Haftası’nı Yaratanlara!
-Kahrolsun Faşizm, Yaşasın Mücadelemiz!
DEVRİMCİ DEMOKRASİ KOLEKTİFİ
