Bingöl’ün Kiğı ilçesinde Ekin Madencilik tarafından planlanan “Siyanürlü Altın Arama Projesi”, bölge halkını ve çevrecileri ayağa kaldırdı. Yüzyıllardır hayvancılık ve arıcılıkla geçinen ilçe halkı, “Toprağımızın üstü altından daha değerlidir” diyerek maden projesine karşı tek ses oldu.
“Su Varsa Hayat Var”
İlçe halkı, projenin sadece Kiğı’yı değil, tüm Peri Çayı havzasını tehdit ettiğini vurguladı. Basın açıklamasında konuşan yerel temsilciler, siyanürle altın ayrıştırma işleminin yeraltı su kaynaklarına sızma riskinin %100’e yakın olduğunu belirterek şu ifadeleri kullandı:
“Burada sadece bir maden sahası açılmıyor; bir yaşam alanı yok ediliyor. Siyanür havuzları, deprem kuşağındaki ilimizde her an patlamaya hazır birer saatli bomba gibidir.”
Siyasi ve Toplumsal Blok
Açıklamaya sadece köylüler değil; çevre platformları, barolar ve birçok siyasi parti temsilcisi de destek verdi. Demokratik kitle örgütleri, projenin Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) raporundaki eksikliklere dikkat çekerek hukuki sürecin başlatıldığını duyurdu. Uzmanlar, bölgenin endemik bitki türleri ve yaban hayatı koridorunda yer alması nedeniyle madencilik faaliyetlerinin “ekolojik bir intihar” olacağı görüşünde birleşiyor.
Arıcılık ve Hayvancılık Tehlikede
Kiğı’nın dünyaca ünlü balı ve kaliteli meraları, projenin hayata geçmesi durumunda “toz ve kimyasal” tehdidiyle karşı karşıya kalacak. Arıcılar, maden tozunun polen kalitesini düşüreceğini ve arı ölümlerini hızlandıracağını savunuyor.
Ekolojik Eşik Aşılmadan
Türkiye/Kuzey Kürdistan’da bir çok alan benzer maden projeleriyle doğa kuşatma altına alınmış durumda. İliç’te yaşanan felaketin hafızalardaki tazeliği korunurken, Kiğı’da benzer bir riskin göze alınması sadece ekonomik bir tercih değil, aynı zamanda etik bir sorundur. Doğa, telafisi olmayan bir borç defteridir; bir kez silindiğinde tekrar yazılamaz.
